واکاوی رویکردهای نوین ارزشیابی در پرتو تحول پارادایمی آموزش علوم تجربی؛ تبیین کارکردهای آن در تعمیق و ارتقای کیفیت یادگیری دانش‌آموزان
کد مقاله : 1007-NCSE6 (R1)
نویسندگان
محدثه السادات حسینی *1، علی بهادری2، الهه قوام زاده3
1دانشجوی دانشگاه فرهنگیان
2استادیار دانشگاه فرهنگیان
3دانشجوی دانشگاه فرهنگیان پردیس علامه طباطبایی ارومیه
چکیده مقاله
تحولات بنیادین در نظریه‌های یادگیری و تغییر پارادایم‌های آموزشی، ضرورت بازنگری در شیوه‌های ارزشیابی را بیش از پیش آشکار ساخته است. در آموزش علوم تجربی، که هدف آن تنها انتقال مفاهیم علمی نیست، بلکه پرورش تفکر علمی، مهارت‌های پژوهشی، حل مسئله و یادگیری معنادار را نیز دنبال می‌کند، استفاده از روش‌های سنتی ارزشیابی با محدودیت‌های متعددی مواجه است. از این‌رو، رویکردهای نوین ارزشیابی به عنوان ابزاری مؤثر برای ارتقای کیفیت فرایند یاددهی ـ یادگیری مورد توجه قرار گرفته‌اند. پژوهش حاضر با هدف واکاوی رویکردهای نوین ارزشیابی در پرتو تحول پارادایمی آموزش علوم تجربی و تبیین کارکردهای آن در تعمیق و ارتقای کیفیت یادگیری دانش‌آموزان انجام شده است. این پژوهش از نظر روش، توصیفی ـ تحلیلی بوده و با استفاده از مطالعه اسنادی و کتابخانه‌ای انجام گرفته است. یافته‌های پژوهش نشان داد که رویکردهایی همچون ارزشیابی تکوینی، خودارزیابی، ارزشیابی همسالان، پوشه کار، ارزشیابی عملکردی، ارزشیابی مبتنی بر پروژه و ارزشیابی الکترونیکی، با فراهم آوردن بازخورد مستمر، افزایش مشارکت فعال دانش‌آموزان، تقویت تفکر انتقادی، توسعه مهارت‌های پژوهشی و ارتقای خودتنظیمی یادگیری، نقش مهمی در تعمیق یادگیری علوم تجربی ایفا می‌کنند. همچنین نتایج حاکی از آن است که اگرچه اجرای این رویکردها با چالش‌هایی نظیر کمبود زمان، تراکم کلاس‌ها و نیاز به توانمندسازی معلمان همراه است، اما مزایای حاصل از آن‌ها در بهبود کیفیت یادگیری و تحقق اهداف آموزش نوین، این چالش‌ها را قابل مدیریت می‌سازد. بر این اساس، حرکت به سوی ارزشیابی‌های نوین، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر برای ارتقای آموزش علوم تجربی در نظام‌های آموزشی معاصر محسوب می‌شود.
کلیدواژه ها
ارزشیابی نوین، آموزش علوم تجربی، تحول پارادایمی، ارزشیابی تکوینی، کیفیت یادگیری
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر