| بررسی انطباقپذیری روشهای تدریس زیستشناسی با شرایط جنگی ایران |
| کد مقاله : 1059-NCSE6 (R1) |
| نویسندگان |
|
اعظم غلامی1، مائده زمانی آبنیلی *2، حدیثه زمانی افشار2 1دانشیار گروه آموزش زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه فرهنگیان تهران، ایران. 2دانشجوی کارشناسی آموزش زیستشناسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف ارزیابی روشهای تدریس زیستشناسی در شرایط بحرانی ناشی از جنگ در ایران انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-پیمایشی بود و در دو مرحله اجرا شد. در مرحله نخست، با بررسی منابع علمی، سیزده روش تدریس زیستشناسی استخراج و در چهار گروه اصلی طبقهبندی شدند. سپس میزان انطباقپذیری این روشها با شرایط عمومی آموزش در بحرانهای جنگی با استفاده از پرسشنامه محققساخته مبتنی بر طیف پنج درجهای لیکرت و نظر خبرگان آموزش زیستشناسی ارزیابی شد. در مرحله دوم، روشهای منتخب مرحله نخست با استفاده از ابزار مشابه و بر اساس معیارهای متناسب با شرایط جنگی و ویژگیهای نظام آموزشی ایران مجدداً مورد ارزیابی قرار گرفتند. روایی صوری هر دو ابزار با نظر متخصصان تأیید و پایایی آنها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بهترتیب 0/928 و 0/929 محاسبه شد. دادهها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون t تکنمونهای در نرمافزار SPSS تحلیل شدند. بر اساس یافتههای پژوهش، چهار روش یادگیری مشارکتی، استفاده از چندرسانهای، استفاده از هوش مصنوعی و کلاس معکوس با کسب میانگین بالاتر از مقدار ملاک و معناداری آماری مطلوب، بهعنوان انطباقپذیرترین روشهای تدریس زیستشناسی در شرایط بحرانی ناشی از جنگ در ایران شناسایی شدند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که روشهای برخوردار از انعطافپذیری، بهرهگیری از فناوری، امکان تداوم یادگیری و تعامل مؤثر، ظرفیت بیشتری برای آموزش زیستشناسی در شرایط بحرانی دارند و میتوانند مبنایی برای تصمیمگیری معلمان، برنامهریزان آموزشی و سیاستگذاران حوزه مدیریت آموزش در شرایط بحران باشند. |
| کلیدواژه ها |
| آموزش زیستشناسی، تداوم یادگیری، شرایط جنگی، روش تدریس. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |