| هوش مصنوعی و شخصیسازی یادگیری در آموزش علومتجربی: فرصتها، چالشها و ملاحظات آموزشی |
| کد مقاله : 1141-NCSE6 |
| نویسندگان |
|
محمد مهدی مرآتی *1، نیما علیزاده2، وحید امانی3 1دانشجوی کارشناسی آموزش شیمی دانشگاه فرهنگیان تهران 2دانشجوی کارشناسی آموزش شیمی دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی ۱۴۶۶۵-۸۸۹، تهران، ایران 3استاد، گروه آموزش شیمی، دانشگاه فرهنگیان صندوق پستی ۱۴۶۶۵-۸۸۹، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| تحولات اخیر در حوزه هوش مصنوعی، آموزش را وارد مرحلهای تازه کرده است؛ مرحلهای که در آن توجه به تفاوتهای فردی یادگیرندگان بیش از گذشته اهمیت یافته است. یکی از مهمترین ظرفیتهای این فناوری، «شخصیسازی یادگیری» یا به عبارتی تنظیم نوع و چگونگی ارائه محتوا و همچنین مسیر یادگیری بر اساس نیازها و ویژگیهای هر دانشآموز است. این موضوع در آموزش علومتجربی اهمیت زیادی دارد، زیرا یادگیری در این حوزه نباید تنها به حفظ اطلاعات تئوری محدود شود و به درک مفهومی، استدلال منطقی، حل مسئله، مشاهده و آزمایش نیاز دارد. مقاله حاضر با رویکردی مروری و تحلیلی، نقش هوش مصنوعی را در شخصیسازی یادگیری علومتجربی بررسی میکند و به طور همزمان فرصتها، چالشها و ملاحظات آموزشی آن را توضیح میدهد. بر اساس بررسی منابع، هوش مصنوعی میتواند به ارائه طراحی مسیرهای یادگیری، شناسایی خطاهای یادگیری، پشتیبانی از ارزشیابی تکوینی و کمک به معلمان در مدیریت تفاوتهای فردی کمک کند. در مقابل، چالشهایی مانند امنیت حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی، خطای محتوایی، وابستگی بیش از حد به فناوری نابرابری در دسترسی، استفاده از این ابزارها را با محدودیت روبرو میکند. نتیجه کلی مقاله این است که هوش مصنوعی زمانی میتواند به بهبود آموزش علومتجربی کمک کند که در خدمت اهداف آموزشی باشد و همچنین با نظارت معلم و در چارچوبی اخلاقی و آموزشی به کار گرفته شود؛ بنابراین، شخصیسازی موفق در آموزش علوم نه با جایگزینی انسان، بلکه با همکاری هوشمندانه میان معلم و فناوری به دست میآید. |
| کلیدواژه ها |
| هوش مصنوعی، شخصیسازی یادگیری، آموزش علومتجربی، یادگیری تطبیقی، فناوری آموزشی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |