ظرفیت فناوری‌های غوطه‌ورکننده (AR,VR,XR) در تبدیل آموزش علوم تجربی به تجربه علمی: نقش هدایتگر معلم
کد مقاله : 1285-NCSE6 (R1)
نویسندگان
محمد خسروی1، علی مطهریان *2، مهدی صحراگرد1
1گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، بیرجند، ایران
2استادیار گروه آموزش شیمی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 56441 -888تهران، ایران
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی ظرفیت فناوری‌های غوطه‌ورکننده (واقعیت افزوده، واقعیت مجازی و واقعیت توسعه‌یافته) در تبدیل یادگیری علوم تجربی از آموزش نظری به تجربه علمی در دوره ابتدایی انجام شد. پژوهش از نوع کاربردی و به روش ترکیبی با طرح اکتشافی متوالی اجرا شد؛ برخلاف بیشتر پژوهش‌های پیشین که به بررسی جداگانه یکی از این فناوری‌ها یا صرفاً یک بخش کیفی یا کمّی بسنده کرده‌اند، پژوهش حاضر هر سه فناوری را در یک طرح واحد بررسی می‌کند. مشارکت‌کنندگان بخش کیفی شامل ۱۸ آموزگار ابتدایی مدارس منتخب بیرجند بودند که با نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. نمونه بخش کمّی شامل ۱۴۴ دانش‌آموز ابتدایی همان مدارس بود که با نمونه‌گیری در دسترس تعیین شدند. برای گردآوری داده‌ها از مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و پرسشنامه محقق‌ساخته استفاده شد؛ روایی محتوایی با نظر ۹ متخصص و پایایی با آلفای کرونباخ 0/84 تأیید شد. داده‌های کیفی با MAXQDA و داده‌های کمّی با SPSS تحلیل شدند. نتایج کیفی هفت مضمون اصلی از جمله عینی‌سازی مفاهیم علمی، افزایش تعامل و مشارکت دانش‌آموز، ایجاد تجربه علمی شبیه‌سازی‌شده و ضرورت نقش هدایتگر معلم را نشان داد. یافته‌های کمّی نیز نشان داد میانگین جذابیت و تعامل آموزشی 4/18، تجربه علمی و آزمایشگاهی 4/09، عینی‌سازی مفاهیم علمی 4/04، درگیری شناختی 3/97 و یادگیری اکتشافی 3/92 از ۵ بود. نتایج نشان داد این فناوری‌ها، در صورت استفاده هدفمند، طراحی فعالیت متناسب با سطح شناختی دانش‌آموزان، هدایت مؤثر معلم و تلفیق تجربه مجازی با فعالیت واقعی، نقش مؤثری در تبدیل آموزش علوم از فرایندی نظری به تجربه‌ای تعاملی، اکتشافی و تجربه‌محور دارند.
کلیدواژه ها
فناوری‌های غوطه‌ورکننده، واقعیت افزوده، واقعیت مجازی، واقعیت توسعه‌یافته، آموزش علوم تجربی، تجربه علمی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر