اثربخشی راهبرد تدریس چرخه‌ای نه‌مرحله‌ای در درس علوم بر یادگیری خودراهبر دانش‌آموزان دوره ابتدایی شهر تبریز
کد مقاله : 1322-NCSE6 (R1)
نویسندگان
دل آرام محمدی *1، امید ابراهیمی2
1دکترای روانشناسی تربیتی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران آموزگارآموزش و پرورش ناحیه 4 تبریز
2دکترای روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 1. PhD in Educational Psychology, Department of Educational Sciences, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tabriz, Tabriz, Iran
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی راهبرد تدریس چرخه‌ای نه‌مرحله‌ای در آموزش علوم تجربی بر یادگیری خودراهبر دانش‌آموزان دوره ابتدایی شهر تبریز انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان پسر پایه ششم مدارس دولتی شهر تبریز در سال تحصیلی 405–1404 بود. تعداد ۴۰ دانش‌آموز با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل، هرکدام ۲۰ نفر، اختصاص یافتند. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه 45 دقیقه‌ای با استفاده از راهبرد تدریس چرخه‌ای نه‌مرحله‌ای آموزش دید، در حالی که گروه کنترل با روش معمول آموزش داده شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های یادگیری خودراهبر گردآوری و با تحلیل کوواریانس تک‌متغیری تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که پس از کنترل اثر پیش‌آزمون، این روش آموزشی موجب بهبود معنادار یادگیری خودراهبر (۰۰۰/۰ > P، ۲۹۳/0= η²)، دانش‌آموزان شد. بر اساس یافته‌ها، استفاده از راهبرد تدریس چرخه‌ای نه‌مرحله‌ای می‌تواند در آموزش علوم تجربی به تقویت یادگیری خودراهبر دانش‌آموزان کمک کند و به‌عنوان رویکردی فعال و یادگیرنده‌محور در آموزش علوم مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها
راهبرد تدریس چرخه‌ای نه‌مرحله‌ای، یادگیری خودراهبر، آموزش علوم تجربی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر