عنوان: رویکردهای نوین سنجش و ارزشیابی در آموزش علوم تجربی: دلالت‌های حرفه‌ای برای تربیت معلم
کد مقاله : 1391-NCSE6
نویسندگان
نگین توماج *1، نگار توماج2، عالیه توماج3
1گروه برنامه ریزی درسی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی تهران
2دبیررسمی آموزش و پرورش،کارشناس آموزش زیست شناسی،دانشگاه فرهنگیان خراسان رضوی
3دیپلم علوم تجربی، دبیرستان نمونه دولتی عصمت واثقی
چکیده مقاله
آموزش علوم تجربی در چند دهه گذشته از انتقال دانش به‌سوی پرورش سواد علمی، مهارت‌های کاوشگری و توانایی استدلال و حل مسئله دگرگون شده است. این تغییر در اهداف یادگیری، ابزارهای سنجش و ارزشیابی سنتی را با چالش مواجه ساخته و ضرورت بازنگری در آن‌ها را برجسته کرده است؛ زیرا آزمون‌های حافظه‌محور به‌تنهایی نمی‌توانند شواهد کافی از توانایی کاربرد دانش و استدلال علمی فراهم کنند. پژوهش حاضر با روش مروری ـ توصیفی‌تحلیلی و بر پایه تحلیل اسناد، به بررسی، طبقه‌بندی و مقایسه رویکردهای نوین سنجش و ارزشیابی در آموزش علوم تجربی می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد این رویکردها حول یک محور مشترک شکل گرفته‌اند که آن همانا، جابه‌جایی ارزشیابی از مرحله پایانی و جدا از یادگیری، به فرایندی مستمر، تلفیق‌شده و در خدمت یادگیری است. مهم‌ترین رویکردهای شناسایی‌شده عبارت‌اند از سنجش تکوینی و ارزشیابی برای یادگیری، سنجش عملکردی و اصیل، نقشه‌های مفهومی، کارپوشه، خودارزیابی و همسال‌سنجی، سنجش پویا، سنجش سه بعدی مبتنی بر استانداردهای نسل نوین علوم، سنجش سواد علمی، سنجش دیجیتال و یاری‌شده با هوش مصنوعی. مقایسه تطبیقی این رویکردها نشان می‌دهد هیچ رویکردی جایگزین کامل دیگری نیست و کارآمدی هر رویکرد به هم‌راستایی با اهداف یادگیری، سطح شایستگی سنجشی معلم و شرایط بافت کلاس وابسته است. در پایان نیز، دلالت‌های این یافته‌ها برای برنامه تربیت معلم دانشگاه فرهنگیان ارائه شده است.
کلیدواژه ها
سنجش و ارزشیابی، آموزش علوم تجربی، ارزشیابی تکوینی، تربیت معلم.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر